Blogg
29.2.2008
Að missa það
Arrrggg... ég er farin á Akureyri til að vinna fram á þrið eða mið. Sniff!

25.2.2008
Rússíbanar...kikkilanar... úllen dúllen doff.
Til
skýringar á fyrra bloggi
Þrátt
fyrir að ást á milli tveggja einstaklinga sé til staðar, þá er ótrúlega erfitt
að skeyta saman tvær brotnar fjölskyldur.
Hvorugt okkar hefur haft tíma til
að takast á við gamla drauga og gera upp fyrri sambönd og fyrra líf. Við vorum farin að rugla saman reitum áður en
allt slíkt ferli var lokið og í raun vorum við ekki einu sinni byrjuð á því.
Núna
erum við að reyna að vera skynsamleg, þó svo að skynsemin hafi ekki fengið að ráða
ríkjum síðust vikur og mánuði. Það hlaut
að koma að bakslaginu, það vissum við öll.
Í kjölfarið höfum við því tekið nokkur skref aftur á bak og gefið hvort
öðru rými til að anda og klára ákveðin mál.
Við höldum samt áfram að rugla saman reitum, bara á miklu minni hraða .
Annars er bara allt gott að frétta. Ég er nýkomin úr tæpri viku vinnuferð í Skotlandi/Englandi. Er búin að vera algjörlega á haus í vinnunni og lítill tími gefist í eitt né neitt. Þessari vinnutörn líkur um miðjan mars...vona ég. Og þá eru nú eiginlega bara komnir páskar. Ja hérna hér, tíminn æðir hreinlega áfram. Ekki að undra þó maður haldi varla haus í látunum.
Jennifer aupairin mín er farin. Hún byrjaði aftur með kærastanum sínum og ákvað að láta hjarta sitt ráða ferðinni og fara aftur heim. Krakkarnir eru sem sagt að byrja aftur í skólaskjóli og ég aftur orðin ein með 2 börn, 150% vinnu og stórt heimili.... sem sagt allt í gangi eins og alltaf.
23.2.2008
Flegin lifandi
rennur mér úr greipum
sem vatn úr blautum reipum
vil ekki ennþá gleyma
því læt ég mig alltaf dreyma...
um... þig...
...sætasta brosið á jörðu kveður mig bless
furðulegt hvað þú virðist enn svo hress
eins og þú hafir ekki saknað mín neitt
...ég man þá tíð þegar við vorum eitt...
sál þín fögur kallar mig til þín enn á ný
en hvernig sem ég reyni er allt fyrir bí
sorgin hljómar enn um svartar nætur
...ég kvíð þess að vakna og fara á fætur...
til að... uppgötva að þú ert ekki hér
þú hefur ennþá hjartað í þér
...meðan hjartað er hálft í mér...
...sofðu sætlynda ástarsorg
skríddu yfir borg og torg
upp til mín í mikla hlýju...
ég hugsa enn svo mikið til þín
vona að þú ratir leið til mín
aftur og enn að nýju...
elska þig og sakna þín svo mikið
og myrkvast aftur fyrir vikið.
...uppgötva alltaf að þú ert ekki hér
hvern morgun hvílir sorgin í mér
meðan hjarta mitt sefur í þér...

